آخرین خبرها

آب و هوای فیلیپین

اثر آب و هوا بر فرهنگ و روحيات فيليپيني‌

CroppedImage19201080-bg-aqua-boracay-contact

آب و هوا از جمله عوامل فيزيكي است كه بيشترين اثر را بر روي امور زندگي بشر دارد. لذا جاي تعجب نيست كه بسياري از ملل پيشرفته دنيا در نقاطي با آب و هواي معتدل واقع شده‌اند. مطالعات چيني نشان مي‌دهد كه درجه حرارت خارج از منزل بين ۵۰ الي ۶۰ درجه فارنهايت (برابر با ۱۰ تا ۱۲ درجه سانتي گراد) بهترين درجه حرارت براي فعاليت نيروهاي ذهني است. درجه حرارت زياد ميل به كار كردن را از ميان مي‌‌برد و لذا افراد راه آسايش را انتخاب مي‌كنند كه انجام كارهاي ساده و راحت تر است. آب و هواي گرم به ويژه اگر توأم با نم هوا باشد فرد را به كار بي ميل مي‌كند. فيليپين داراي آب و هواي استوايي است و در بخش شمالي خط استوا قرار دارد. تفاوت درجه حرارت در جنوبي ترين نقطه كشور يعني سولو تا شمالي ترين نقطه كشور يعني باتانس بسيار زياد نيست و حد متوسط درجه حرارت سالانه ۲۷ درجه سانتيگراد است. شهر بگيو با ارتفاع ۱۵۲۴ متر و مراوي با ارتفاع ۶۹۹ متر بالاتر از سطح دريا نسبت به ديگر شهرها كه در ارتفاع كمتري قرار دارند سردترند و همين فاكتور نيز اثرات عمده‌اي بر روي فرهنگ مردمي‌ ‌منطقه دارد. شتاب زدگي و بي ملاحظه گري ، يكي از فاكتورهاي عمده زندگي فيليپيني‌هاست. به ويژه‌ اين امر در خصوص امور اقتصادي ديده مي‌شود. شناخت نمونه‌هاي موجود و علل آن ، عامل اساسي يافتن راه‌هاي مختلفي است كه گروه‌هاي بومي ‌‌بر آن طريق زندگي مي‌كنند و همچنين اقدام‌هاي فرهنگي كه امور تجاري و كشاورزي را احاطه كرده است. بارندگي در سراسر فيليپين آنقدر زياد است كه بسياري از كشاورزان قادر به كاشت برنج ارزان قيمت ديم هستند. خانه‌هايي كه از چوب‌هاي ني سبك و حصير ساخته شده‌اند مقاومت كمي‌‌در مقابل طوفان‌ها دارند و طوفان قادر به رد شدن از ديوارها و كف‌ اين خانه هاست. در حالي كه خانه‌هاي ساخته شده از مواد سمنت در مقابل‌ اين طوفان‌ها مقاومت مي‌كنند . به هر حال اگر ساختماني از هم بپاشد يا سقف آن ويران شود ، مواد ساختماني ارزان بوده و راحت به دست مي‌آيد. منطقه باتانس (شمالي ترين نقطه لوزون) جايي است كه اغلب طوفان‌ها به آنجا برخورد مي‌كنند، لذا بخش‌هايي از خانه‌ها با سنگ ساخته مي‌شوند كه پايه‌هاي آن در زمين كار گذاشته مي‌شود. در مناطقي كه كاشت برنج در اثر طوفان‌هاي بزرگ امكان ندارد ، كاشتن گياهاني كه ريشه خوراكي دارند به عنوان غذاي اصلي محسوب مي‌شوند و در‌ اين صورت در‌ اين مناطق ، برنج از نواحي اطراف وارد مي‌شود. توزيع جمعيت در فيليپين نيز بر اساس نمونه‌هاي سرزمين سطح دريا و بالاتر از سطح درياست. يكي از‌ اين گروه‌ها ، مردمي ‌‌هستند كه در سواحل درياها زندگي مي‌كنند و گروه ديگر كه در كوهستآن‌ها اقامت دارند. مردم سواحل دريا، اكثراً به تجارت ، ماهيگيري ، شكار و كشاورزي ، توليد برنج و كاشت ساير محصولات مي‌پردازند. زنان نيز به شغل‌هاي بازرگاني ، ساخت وسايل چوبي ، گلدوزي و سوزن دوزي روي مي‌آورند. كار مردم مقيم كوهستآن‌ها نيز اكثراً كشاورزي است. شمال لوزون – محل گروه‌هاي بومي ‌‌مختلفي است ... ادامه مطلب »