آخرین خبرها
جشن ها و تعطیلات رسمی در فیلیپین

جشن ها و تعطیلات رسمی در فیلیپین

جشن ها و تعطیلات رسمی ملی در فیلیپین:

در فيليپين آداب و رسوم و جشن‌هاي مختلف ملي مذهبي با توجه به قوميت‌هاي متفاوت رواج دارد. تعطيلات رسمي ‌‌فيليپين ۱۲ روز است و از آن جايي كه تاريخ و وقايع مهم و شرح اجمالي جشن‌ها و مناسبت‌هاي مهم ملي و مذهبي‌ اين كشور از اهميت ويژه‌اي برخوردار است.

روز اول سال نو

تعطیلی رسمی:

اين روز همراه با شادي ، سر و صدا و جشن و سرور است، برخي از مراسم به خاطر هدف‌هاي خوبي كه دارند و شادي هايي كه با اجراي آن‌ها پيش مي‌آيد، پر معنا هستند. براي نمونه ، در منطقه سامار خانم‌هاي خانه دار اجاق خوراك پزي و وسايل آشپزخانه را قبل از تحويل سال ، كاملاً تميز مي‌كنند. زيرا هر چيزي بايد نو باشد. اجاق تميزي كه شعله جديدي توليد مي‌‌كند، ماهيتابه تميزي كه در آن غذا پخته مي‌شود و انتظار آغاز يك زندگي جديد همراه با شادي.

در شهر سيبو، مانند ساير نقاط كشور افراد در هنگام تحويل سال ، سكه‌هاي رايج پول در جيب خود مي‌گذارند و آذوقه كافي در هنگام سال نو و عيد در خانه نگاه مي‌دارند. قفسه‌ها و گنجه‌ها و ظروف برنج و نمك را پر مي‌كنند.‌ اين كار بايد قبل از روز عيد در حدود ماه دسامبر انجام شود، زيرا به نظر آنان خريد در روز عيد و خرج پول ، كار صحيحي نيست و تمامي ‌‌بدهي شخص بايد قبل از آغاز سال نو پرداخت شود. براي بسياري از آن‌ها ، بدست آوردن شانس از طريق باز نگاه داشتن تمامي ‌‌درب‌ها و پنجره‌هاي خانه‌ي خود در خلال تحويل سال حاصل مي‌شود.

خانم‌هاي خانه‌دار ، اكثراً لباس‌هاي پولك دار مي‌‌پوشند تا بدين وسيله در سال جديد پول به خانه بياورند. هيچ گاه نبايد چراغي در روز اول ژانويه از خانه خارج شود، زيرا موجب مرگ اعضاي آن خانه در خلال سال جديد مي‌شود.

انواع مختلف غذا به مقدار زيادي در آغاز سال جديد در خانه‌ها يافت مي‌شود. غذاي نيمه شب كه معمولاً بعد از شركت در مراسم مذهبي تحويل سال بعد از ساعت ۱۲ شب ميل مي‌شود به Media meche معروف است كه خيلي شبيه غذاي Noche Buena است كه در‌ايام عيد كريسمس درست مي‌كنند. تحويل سال فرصت خوبي براي گردهمايي مجدد اعضاي خانواده است.

فيليپيني‌هاي ساكن استان‌ها در هنگام تحويل سال مراقب علائم اطراف هستند. اگر گاوي صدا كند، سال جديد سالي توأم با خوشبختي است . اگر اسبي شيهه بكشد، مردم در آن سال مردمي ‌‌قوي هستند. صداي عوعو سگ به معني خشك سالي است و صداي اردك به منزله سالي پر باران محسوب مي‌شود . اگر عيد در روز جمعه واقع شود، حوادثي در راه است و اگر سال نو مصادف با روز شنبه باشد، انتظار خوشبختي در پيش است. هيچ كس نيست كه صد در صد مطمئن باشد كه چنين اقداماتي واقعاً مؤثر است. اما موضوعي كه مردم به آن اطمينان دارند‌ اين است كه تمايل به وقايع جديدي دارند و يا حداقل مايل هستند كه آنچه را در قبل انجام داده‌اند، به صورت‌هاي جديدتري عملي كنند.

ششم ژانويه:

جشن سه پادشاه:

روز مذهبی در سرتاسر کشور:

اين جشن مذهبي از ‌ايمان مسيحيت سرچشمه مي‌گيرد . مردم در نخستين يكشنبه ماه ژانويه در‌ اين مراسم مذهبي شركت مي‌كنند، در برخي نقاط فيليپين ،‌ اين جشن با جزئيات بيشتر برگزار مي‌شود كه از جمله‌ي آن روشن كردن شمع و راه پيمايي‌هاي مذهبي در ميادين شهر است و افراد برجسته شهر در نقش سه پادشاه لباس مي‌‌پوشند و در مراسم مذكور شركت مي‌كنند. در شهر Capan Nueva واقع در استان Nueva Ecija سه پادشاه بر ارابه يا كالسكه‌هايي سوار مي‌شوند كه با گل‌هاي كاغذي و چراغ‌هاي كاربيتي تزئين شده است. مردم شركت كننده و كشيشي كه در جلوي مردم در حركت است بعد از اتمام دعا ،‌ اين ارابه‌ها را با شمع‌هاي روشن در دست خود ، بدرقه مي‌كنند. در بسياري از نقاط فيليپين ، افراد برجسته بنابر سنت سه پادشاه در‌ اين روز به بخشش هدايايي بين فقرا اقدام مي‌كنند.‌ اين هدايا معمولاً توسط سازمان‌هاي اجتماعي و برخي سازمان‌هاي دولتي از ميان خانواده‌هاي ثروتمند جمع‌آوري مي‌شود و بين مستمندان تقسيم مي‌گردد.

 

نهم ژانویه:

جشن کیابو در مانیل:

هزاران تن از معتقدين به‌ اين جشن كه بيشتر مردان هستند بازو به بازو و دست در دست يكديگر ، به راه پيمايي‌هاي مذهبي در اطراف‌ اين ناحيه‌ي قديمي ‌‌مانيل يعني كياپو مبادرت مي‌كنند و شكر نعمت‌هاي خداوند را به جا مي‌آورند. انجام‌ اين مراسم به سبكي است كه مابين خرافات و‌ايمان محسوب مي‌شود. هدف از برگزاري‌ اين مراسم عبادي ، ابراز احترام به حامي ‌‌مقدس محله كياپو يا “عيسي نظرين است كه اكثر مردم او را به “نظرين سياه” مي‌‌شناسند.

نظرين سياه ، مجسمه‌اي از مسيح به رنگ سياه با لباسي به رنگ مخمل عنابي است كه دور آن با يك پارچه كمربند مانند گلدار بسته شده است و يكي از زانوهاي‌ اين مجسمه خم شده و به پايه مجسمه متصل است و در چهره‌ي‌ اين مجسمه و چشم‌هاي آن غم درد ديده مي‌شود و سر مجسمه نيز به سوي آسمان بوده و در حال افتادن بر روي زمين است.‌ اين مجسمه نشاني از سنگيني صليبي است كه بر دوش مسيح و معتقدين وي قبل از مصلوب شدن قرار گرفته است.

دو سر طناب زرين از پايه حامل مجسمه به سمت پائين امتداد دارد و دو سر ديگر در پشت امتداد داشته و بر روي شانه‌هاي مرداني است كه لباس سنتي سفيدي پوشيده‌اند. در اطراف‌ اين دو سر طناب ، جمعيت احاطه كننده سعي دارند كه به صورتي دست خود را به طناب برسانند. برخي نيز بيشترين تلاش را مي‌كنند كه به مجسمه نزديك شوند و به آن حوله يا دستمالي را ماليده و براي تبرك نگاه دارند كه گاهي به صورت خطرناكي از سر و كله يكديگر بالا مي‌روند. در اطراف آن زناني با لباس‌هاي عنابي ارغواني يا قهوه‌اي سنتي در حالي كه تسبيح هايي را در دست دارند، به يك رشته رنگارنگ متصل هستند كه تقليدي از لباس زرين “نظرين سياه” است. در طول راه زنان به دور مجسمه مي‌‌چرخند ، در حالي كه جمعيت شمع به دست موج مي‌‌زند و دود فضاي اطراف را پر كرده است. طول‌ اين جمعيت گاهي به بيش از ۸ كيلومتر مي‌رسد كه از يك طرف به نظرين سياه و از سوي ديگر به كليسا كياپو ختم مي‌شود. در روز جشن يعني زماني كه كليسا به يك زيارت گاه شبيه گشته و اطراف كليسا نيز به محل خريد و فروش اجناس تبديل گرديده است، دسته‌هاي طاق مانند گل با پرچم‌هاي تزئيني ، بادكنك‌ها و نوارهاي رنگي در اطراف آن ديده مي‌شوند و دسته‌هاي مختلف موزيك با صداهاي درهم آميخته كه به آن Rondollas (دسته‌هاي موزيك محلي) گفته مي‌شود، مشغول نواختن موزيك‌هاي محلي مي‌شوند كه با بوي غذا و گل‌هاي اطراف در هم آميخته‌اند.

صبح روز مراسم،گروه‌هاي موزيك كه توسط تجار كياپو استخدام شده‌اند به زدن آهنگ‌هاي مذهبي براي سال جديد مي‌پردازند و آن‌هايي كه‌ اين دسته جات موزيك را براي نواختن آهنگ‌هاي مذهبي استخدام مي‌كنند، انتظار دارند كه تجارت بهتري را در سال جديد داشته باشند.‌ اين گروه‌هاي موسيقي رژه‌ي خود را در اطراف مجسمه يا خانه‌هاي همسايگان اجرا مي‌كنند.

در غرفه‌ها يا دكان‌هاي اطراف ، تعداد زيادي پيراهن‌هاي مارك دار چاپي با تصويري از صورت رنج كشيده عيسي مسيح به فروش مي‌رسد. در ضمن فال گيران با وسايل فال گيري خود و معركه گيران دوره گرد با حيوانات اهلي و مارهاي خود و فروشندگان گياهان علفي دارويي و دست فروشان دوره گرد با شمايل‌ها و مجسمه‌هاي مسيح ديده مي‌شوند كه به دنبال مردمي ‌‌ساده لوح و مأيوس‌اند تا براي درمان دردهايشان در اين روز معين معجزه بيافريند.

 

سومین هفته ژانویه:

مراسم آتی آتی هان:

بزرگترین جشن محلی:

اين جشن در محلي به نام Kabbo Aklan برگزار مي‌شود.‌ اين مراسم شادآوري و صلح‌آميز بين مردم نگروس و قبايل قديمي ‌‌مالايي بوده و نخستين بار در Aklan آغاز شده است. شركت كنندگان در‌ اين مراسم در حالي كه صورت و بدن‌هاي خود را رنگ آميزي مي‌كنند و لباس‌هاي رنگارنگ مي‌‌پوشند، به مدت سه شبانه روز به رقص و آواز در خيابان‌ها مي‌پردازند.

 

نوزدهم ژانویه:

مراسم جشن رودخانه:

اين مراسم در لاگونا است و مردم مجسمه سان سباستين مقدس را در رودخانه قرار مي‌دهند، آنگاه آن را خارج ساخته و به دور محله‌ها مي‌‌گردانند

هفته آخر ژانويه:

جشن شهر سبو:

مردم شهر در مراسم مذهبي شركت كرده و سپس نسبت به مجسمه مقدس شهر ابراز احترام مي‌كنند. معتقدين به‌ اين جشن با رقص ويژه “pit Sengor” بر شكوه آن مي‌‌افزايند.

ماه فوريه (۲۱ ژانويه تا ۱۹ فوريه):

سال نوي چيني (محله‌ي چيني‌ها):

سال نوي چيني‌ها مصادف با ماه نويي است كه بين ۲۱ ژانويه تا ۱۹ فوريه قرار دارد. آن گونه كه نقل مي‌شود، در زمان‌هاي قديم ، مردم چين تصور مي‌كردند كه روح شيطاني ، تاريكي طولاني را به ارمغان مي‌آورد و باعث سرماي سختي مي‌شود و‌ اين روح خبيث كه آن را Nian مي‌‌نامند ، افراد زيادي را به هلاكت مي‌‌رساند و براي همين چيني‌ها تصميم گرفتند كه Nian را بترسانند و براي‌ اين كار زماني كه ماه در تاريكي فرو مي‌رفت دور يكديگر گرد مي‌آمدند و در نيمه‌هاي شب به سوزاندن چوب درخت ني مي‌‌پرداختند. آن‌ها معتقد بودند كه نور حاصل شده از آن و صداي پوپ پوپ به واسطه ترك خوردن چوب ني در آتش همراه با صداي زنگ‌ها و ناقوس‌ها و طبل ها موجب وحشت و فرار Nian مي‌شود . هنگامي ‌‌كه Nian فرار كرد مردم احساس هواي گرمي‌‌مي‌كردند كه نويد فرا رسيدن بهار را مي‌داد كه جايگزين سرماي سخت گزنده است و به همين منظور آن‌ها پيروزي خويش را جشن مي‌گرفتند و به رقص و پايكوبي و آواز مي‌‌پرداختند و به‌ اين و آن غذا مي‌دادند و شروع به گفتن تبريك به يكديگر كرده و اين جمله را به زبان چيني تكرار مي‌كردند “Guo Nian Hao” ، “خوب شد كه نيان (Nian) رفت”.

اگر چه چيني‌هاي مقيم فيليپين به عنوان اقليت فرهنگي در‌ اين كشور بسياري از آداب و رسوم خويش را حفظ كرده‌اند ، اما بسياري از رسم چند مليتي حاكم بر مردم فيليپين را نيز پذيرفته‌اند كه روند‌ اين پذيرش در حال افزايش است و لذا جاي تعجب نيست كه چيني‌ها سال جديد را دوبار جشن بگيرند. يكي براساس تقويم “گريگورين” وديگري بر اساس تقويم “ماه” و در عين حال به بسياري از مراسم تعطيلات ديگر از قبيل‌ايام كريسمس و حتي مراسم روزهاي مقدس عمل مي‌كنند.

 

بيست و پنجم فوريه:

جشن روز آزادي (روز انقلاب):

صبح روز ۲۵ فوريه بود كه خبر فرار رئيس جمهور سابق فيليپين (فرديناند ماركوس) توسط راديو Bandido پخش شد. شادي و جشن در تمامي ‌‌پادگآن‌ها و سربازخانه‌ها به راه افتاد. بعد از فراز و نشيب‌هاي فراوان ، خانم كورازون اكينو (بيوه اكينو) به عنوان هفتمين رئيس جمهور فيليپين به قدرت رسيد و ماركوس و همراهانش با هماهنگي نيروهاي آمريكايي توسط چهار هلي كوپتر آمريكايي از محل كاخ رياست جمهوري به پايگاه هوايي كلارك واقع در شهر آنجلس برده شدند و روز بعد آن‌ها را به گوام و سپس به محل تبعيدگاه يعني جزيره هاوايي انتقال دادند.

 

ماه‌هاي مارس و آوريل:

چله مذهبي:

مراسم چهل روزه‌ي مذهبي با مراسم كاتوليكي و آداب و سنن آن آغاز مي‌شود. در بسياري از شهرها، آداب نيايش عشاء رباني همراه با آهنگ‌هاي ملايم مذهبي در باره‌ي زندگي عيسي مسيح است كه با نزديك شدن ‌ايام هفته مقدس ، تئاترهاي نمايشي از زندگي عيسي مسيح هنگام شب در ميادين شهر اجرا مي‌شود و خواندن آوازهاي ملايم مذهبي تا طلوع فجر ادامه مي‌‌يابد. چله عبادت مسيحيت با اجراي مراسم Sulubong يا تجسم عيسي كه دوباره زنده شده و با مادرش برخورد مي‌كند به پايان مي‌رسد.

استان جزيره‌اي “مارين دوكه” و به ويژه شهرك “قاسان” داراي مراسم ويژه‌اي هستند كه با مراسم مذهبي Moriones آغاز مي‌شود. در‌ اين مراسم افراد ملبس به لباس‌هاي قديمي ‌‌سربازان رومي‌‌از دوشنبه مقدس يا يكشنبه عيد پاك در خيابان‌هاي اطراف راه پيمايي مي‌كنند.‌ اين راه پيمايي با دسته‌هاي موزيك و افراد پشيماني همراه است كه خود را شلاق مي‌‌زنند. نقطه عطف‌ اين جشن روز يكشنبه عيد پاك است كه اعدام ياران مسيح را به نمايش در مي‌آورد.

 

دوم آوريل:

تولد فرانسيس بالتازار (جشن ملي ، تعطيل رسمي ):

يك تعطيل عمومي ‌‌ويژه در استان‌هاي “بولامان” و “باتاآن” است.

نوزدهم آوريل:

روز ملي با تا آن (تعطيل عمومي):

وقتي به نقشه‌هاي كامل جنگي ژاپن در خلال جنگ جهاني دوم مي‌‌نگريم ، اهميت “باتاآن” را در تاريخ جنگ مي‌‌يابيم. ژاپني‌ها در نظر داشتند كه با نيروهاي اشغال گر خود برق آسا بر مواضع هلندي‌ها و بريتانيايي‌ها در جنوب شرقي آسيا يورش نمايند تا از منابع طبيعي‌ اين نقاط براي حمايت از عمليات جنگي خود استفاده كنند. لذا براي نايل شدن به‌ اين مسئله طرح جنگي ژاپني‌ها نابودي ناوگان آمريكا در اقيانوسيه مستقر در بندر مرواريد (Pearl) در هاوايي و سپس حمله به فيليپين بود تا به‌ اين ترتيب خط تجاري آمريكا به ناحيه اقيانوسيه را نيز قطع كنند. نابودي بندر Pearl به سرعت انجام شد. اما در خصوص فيليپين به ويژه “با تا آن” و “كوري هيدور” زمان طولاني تر طول كشيد و همين امر باعث اختلال در زمان‌بندي جنگي ژاپن شد و سرنوشت جنگ دوم جهاني را در‌ اين نقطه از جهان تغيير داد.

اول ماه مه:

روز كارگر (تعطيل رسمي ):

علي‌رغم تصور افكار عمومي ‌‌، روز كارگر ، روزي نبوده است كه در آغاز توسط كمونيست‌ها به وجود آيد. بلكه در واقع به عنوان تجلي رشد فرهنگ سرمايه‌داري ، توسط گروه شواليه‌هاي كارگري در سال ۱۸۶۹ در‌ايالات متحده آمريكا به وجود آمد .‌ اين سازمان متشكل از افرادي بود كه كار مي‌كردند. اعضاي آن را مردان و زنان مختلف تشكيل مي‌دادند كه متعلق به نژادهاي مختلفي بودند ، چه آن‌ها كه زاده خاك آمريكا بودند و چه آن‌هايي كه به طرق مختلفي مهاجرت كرده بودند.‌

سازمان شواليه‌هاي كارگري خواستار محدود كردن ساعت كار به ۸ ساعت و لغو كار كودكان ، اصلاحات ارضي و عمومي ‌شدن وسايل كار و ماليات بر درآمد و ارث گرديد. در سال ۱۸۸۲ ميلادي شواليه‌هاي كارگري نخستين روز كارگر را در جهت مبارزه براي محدود كردن ساعت كار به هشت ساعت، آغاز كردند و سرانجام پس از‌ اين كه شخص ناشناسي مبادرت به پرتاب بمبي كرد كه منجر به كشته شدن تعدادي پليس گرديد‌ اين اعتصاب به هرج و مرج كشيده شد و شواليه‌ها متهم به برقراري يك جنبش آنارشيستي شدند. به هرحال كار اوليه همين گروه بود كه باعث به وجود آمدن روز ملي كارگران گرديد.

روز كارگر در فيليپين اولين بار در سال ۱۹۰۳ ميلادي توسط UODF كه يك اتحاديه كارگري بود، جشن گرفته شد و طي آن بيش از يكصد هزار نفر از كارگران براي تقاضاي شرايط بهتر كاري به سوي كاخ رياست جمهوري راه پيمايي كردند.‌ اين راه پيمايي ، دولت استعمارگر آن زمان (آمريكا) را نگران كرد. شهرباني فيليپين مركب از نيروهاي آمريكايي و فيليپيني محل چاپ خانه اتحاديه UODF را مورد حمله قرار دادند و رهبر اتحاديه مذكور به نام دومينادور گومز (Dominador Gomez)را به اتمام گردهمايي غيرقانوني و شورش بازداشت و محكوم كردند. جنبش كارگري مذكور بدون ترس به مبارزات خويش ادامه داد و در اول مه ۱۹۱۳ ميلادي يعني ده سال بعد سازمان كارگري ديگري به رهبري “هرمنگيلدو كروز” (Hermenegildo Cruz) تشكيل شد كه مبارزات خويش را براي محدود كردن ساعات كار به هشت ساعت آغاز كرد.‌ اين سازمان همچنين خواستار لغو كارگري كودكان و برقراري يك استاندارد كاري براي زنان و اجراي تعهدات سرمايه داري شد.

 

اول الي سي ام ماه مه:

گل ريزان ماه مه

سنت ملي:

در محل بولاقان در مراسم دعاي اختتام ، يك دختر نوجوان گل هايي را در مقابل مجسمه مريم مقدس مي‌گذارد و شركت كنندگان در حالي كه مشعل‌هاي چوب ني را حمل مي‌كنند در مجموعه حياط كليسا به خواندن آواز و رقص‌هاي مذهبي مي‌پردازند.

 

اول الي سي ام ماه مه:

مراسم سانتاكروزان

در منطقه لوزون ، دسته‌هاي دعاي متشكل از دختران همراه با لباس‌هاي مرسوم و گروه‌هاي موسيقي و تصاوير كوچك مريم مقدس كه عيسي را در كودكي حمل مي‌كند به اجراي مراسم مذهبي مي‌پردازند.

مراسم زيارتگاه آنتي پلو:

در شهرستان آنتي پلو، هزاران نفر از مسيحيان نسبت به زيارت گاه Nuestro Senara De la Paz Y Buem Viago كه به زبان اسپانيايي به معني “مادربزرگ و عالي مقام ما و حافظ مسافرت كنندگان” است اداي احترام مي‌كنند. در‌ اين زيارت گاه مجسمه سيصد ساله مريم مقدس قرار دارد كه از سال ۱۶۲۶ ميلادي الي ۱۷۴۷ ميلادي بارها با قايق‌هاي مختلف بين مانيل و شهرستان Acapulco حمل شده است.

 

اول الي هفتم ماه مه:

مولود النبي

در مراوي و هولو و ديگر شهرهاي مسلمان نشين ، جشن تولد حضرت محمد (ص) با شكوه خاص توسط شركت كنندگان همراه با علم و شعارهاي اسلامي ‌‌برپا مي‌شود.

اول، چهاردهم و پانزدهم ماه مه

جشن گاوميش:

گاو ميش‌ها در حالي كه با گل و نوارهاي رنگي تزئين شده‌اند و گاري هايي را حمل مي‌كنند به محوطه كليسا برده مي‌شوند و مورد لطف قرار مي‌گيرند و كشاورزان در حالي كه افسار گاو ميش‌ها را در دست دارند مسابقاتي را برقرار مي‌كنند.

ژوئيه::

ماه عروسان و ماه آب

اين ماه ، ماه عروسان و ماه آب است ، از مشخصه‌هاي‌ اين ماه برپايي جشن آب راه‌ها و مسابقات قايق‌راني پسران است .

روز استقلال فيليپين ۱۸۹۸

اين روز با راه پيمايي در پارك “لونتا” و برخي محل‌هاي ديگر گرامي‌‌داشته مي‌شود. ژنرال “اميلي آگي نالدو” رهبر جمهوري انقلابي فيليپين سرانجام استقلال فيليپين را در ۱۲ ژوئيه سال ۱۸۹۸ ميلادي در محل كويته (Kawite) در ساعت ۴ الي ۵ بعد از ظهر از طبقه دوم ساختمان آبا و اجدادي خويش اعلام كرد.‌ اين مناسبت بزرگ با نواختن سلام ملي فيليپين در اولين بار و برافراشتن پرچم و قرائت اعلام استقلال فيليپين به اوج خود رسيد. وطن پرستان و انقلابيون در مقابل خانه “آگي نالدو” جمع شدند تا شاهد اعلام استقلال فيليپين باشند. نود و هشت نفر اعلاميه استقلال فيليپين را امضا كردند كه از آن جمله يك افسر آمريكايي به نام L. M. Johnson بود.

بيست و چهارم ژوئيه:

جشن جان مقدس يحيي:

در محله San Juan واقع در محل ريزال ، بچه‌ها و گاهي بزرگترها به عابراني كه از آن سمت عبور مي‌كنند، آب مي‌‌پاشند. برخي از خانواده‌ها نيز در‌ اين روز به كنار دريا و مجاور رودخانه‌ها مي‌روند.‌ اين سنت و عرف فيليپيني كامل ترين راه گرامي‌‌داشت يك فرد مقدس (حضرت يحيي) در فيليپين است كه تولد وي براساس آداب عبادت مسيحيت گرامي‌‌داشته مي‌شود (مراسم ساير مقدسين همواره مصادف با روز درگذشت آنان است) حضرت يحيي كسي بود كه مردم را با دادن غسل تعميد براي آمدن عيسي مسيح آماده كرد.

 

هركسي كه صبح روز ۲۴ ژوئيه از محل San Juan در حومه مانيل رد شود امكان ندارد با آب خيس نشود و يا كساني كه از شهرك‌هاي اطراف دريا يا رودخانه‌ها تا قبل از ظهر رد شوند حتماً خيس مي‌شوند.

اقدام به پاشيدن آب بر روي ديگران ، در واقع يادآوري خاطره غسل تعميد است. بچه‌هاي كوچك با تاب۲هاي خود غريبه‌ها را خيس مي‌كنند. گاهي افراد سالمند نيز از پوست نارگيل استفاده كرده و عطر و ادوكلن به مردم مي‌‌پاشند.

جشن آب راه ها:

در استان‌هاي Apalit و pampanga در روز جشن ، مجسمه پيتر مقدس توسط ماهي گيران محل بر روي قايق قرار مي‌گيرد و براساس آئين‌ اين جشن‌ اين طرف و آن طرف برده مي‌شود.

ماه جولاي:

برداشت محصول:

اين ماه دومين دوره برداشت محصول در كشور است كه همراه با مراسم دعا و شكرگزاري بوده و دعا براي برداشت محصول خوب در‌ آينده است.

جشن برداشت محصول در استان‌هاي كوهستاني:

مراسم تنگائو (Tengao) لسلس (Lesles) و فاگ فاگتو (FagFagto) مراسمي ‌‌مشترك بومي ‌‌مسيحي است كه در آن‌ها سخاوتمندي در توزيع محصول جديد، جشن گرفته مي‌شود. مراسم FagFagto يك گردهمايي توأم با خنده و تفريح است كه پيشروان‌ اين مراسم به سوي يكديگر سنگ پرتاب مي‌كنند.

مراسم جشن رودخانه در مناطق پاتروس (Pateros) و ريزال (Rizal):

ماه اوت

جشن دمينگوي مقدس

در خلال هفته اول اهالي شهرك بايومبونگ (Bayombong) جشن دمينگوي مقدس را همراه با اجراي مراسم مورو مورو ، بازار مكاره‌اي به صورت رقص و ميهماني برپا مي‌كنند. از فرازهاي‌ اين جشن ، شركت رقاصه هايي است كه بال هايي گسترده با ريسمآن‌هاي آويزان و بافته شده از ابريشم دارند و نمايشي از جنگ موزون Sum abli و رقص‌هاي مردم بومي آي تاس را اجرا مي‌كنند. رقاصه‌ها در حالي كه با دوده سياه شده‌اند، حركات موزوني را انجام مي‌دهند.

يكم الي هفتم اوت

رقص آي تاس

در منطقه بايامبونگ و نوا ويسكايا (Nueva Viscaya, Bayambong) بوميان آي تاس ، بعد از اجراي رقص در اطراف خانه‌ها و مساكن مردم در سراسر شهر آوازخوان و رقص كنان مي‌گردند و سكه‌هاي پول بيشتري را از مردم مي‌گيرند.

بيست و ششم اوت:

جار زدن:

اين روز خاطره آغاز انقلاب سال ۱۸۹۶ ميلادي است. البته نخستين سر و صدا كمي‌‌زودتر يعني در روز بيست و سوم اوت در محل Pugad Lauin آغاز شد.

دهم سپتامبر:

مناسبت ساندوان

در محل ريزال (La Huerto Paranaqve Reizal) يك راه پيمايي با شركت صدها خانم جوان و همراهان آن‌ها اجرا مي‌شود. گروه‌هاي موسيقي هر زوج پسر و دختر را از محل خودشان به محل جشن مي‌آورند و به همين دليل است كه‌ اين مراسم Sundvan ناميده مي‌شود (يعني دختران و پسراني كه همديگر را مي‌‌يابند).

 

شانزدهم سپتامبر:

جشن پنافرانشيو:

در شهرهاي نگاسيتي (Nega City) و كامارين شور (Camarine Sure)‌ اين مراسم با انتقال مجسمه بانوي كليسا (پنا فرانشيو) به كليساي شهر نگائو آغاز مي‌شود كه همراه با مراسم مذهبي نووناس (Novenas) و ويجيل (Vigil) است. اوج مراسم با جشن جريان آب همراه است كه مجسمه مقدس را بر روي كاسكو (Casco) كه همان قايق بزرگ تزئين شده مي‌باشد، حمل كرده و به زيارتگاه پنافرانشيو بر مي‌‌گردانند.

“پنا فرانشيا” جشن بانوي باكره (INA) است و بسياري از مردم به ويژه مردم بيكولانوس (Bicolanos) به آن اعتقاد دارند.

 

در ماه سپتامبر دقيقاً در سومين يكشنبه ، همه راه‌ها به شهر نگا (Nega) ختم مي‌شود، يعني همه به “نگا” مي‌روند و با وجود‌ اين كه ماه سپتامبر يك ماه باراني با طوفان‌هاي موسمي‌‌است ، اما مردم بيكل را از اجراي امور زيارتي خود باز نمي‌دارد و مي‌توان گفت كه هرجايي از كشور كه مردم اهل بيكل باشند در ماه سپتامبر خود را به شهر نگا مي‌‌رسانند.

در شهر نگا نيز مانند ساير نقاط مملكت ، جشن‌هاي مذهبي و كارناوال‌ها توأم با معاملات و تجارت هستند. هيچ زماني براي كودكان ، خوش تر از‌ اين زمان نيست. جاده‌ها و اسب‌ها تماماً تزئين شده‌اند، عروسك‌هاي ساخته شده از گل مربوط به شهر تيوي (Tiwi) در همه جا ديده مي‌شود، چاقوهاي براق ، قيچي‌ها و تيغ‌هاي گوناگون محصول شهر تباكو (Tabaco) در همه جا ، جلب توجه مي‌كند، توليدات صنايع دستي از چوب آباكو (Abaco) و پوست نارگيل و چوب كاپينر در همه جا يافت مي‌شود و كسي نيست كه شكلات‌هاي بادام زميني و شيريني كامالينگ (Camaling) را نشناسد.

اين كارناوال‌ها در زمين‌هاي مسطح اطراف به راه مي‌‌افتند و چرخ و فلك‌ها و همچنين وسايل برقي و بلندگوها در اجراي برنامه‌هاي مختلف شو بكار گرفته مي‌شوند .

نهم اوت:

جشن لانوال:

در شهرك كيزون مجسمه مريم مقدس طي مراسم مذهبي از زيارتگاه كليساي سانتادومينگوي مقدس حمل مي‌شود.

در سال ۱۶۴۶ ميلادي جنگجويان فيليپيني در حالي كه‌ اين مجسمه را رو به كشتي‌هاي جنگي دشمن هلندي خود گرفته بودند با آن‌ها جنگيدند و توانستند بر آن‌ها غلبه يابند و همين مسأله باعث گرديد كه به نيروي روحاني بيشتر از گلوله توپ عقيده پيدا كنند. ماجرا بدين صورت بود كه شهر مانيل بر اثر زلزله هولناكي ويران شده بود و بسياري از ساختمان‌ها فرو ريخته و صدها نفر از مردم كشته شده بودند. در‌ اين شرايط بود كه هلندي‌ها تصميم گرفتند سه ناوگان از كشتي‌هاي خود را به مانيل اعزام و‌ اين جزيره را از دست اسپانيايي‌ها خارج كنند. مانيل كاملاً بي دفاع بود، هلندي‌ها تلاش كردند تا هفت فروند از كشتي‌هاي جنگي خود را از مقر دريايي خود در مالوكان (Maluccan) در جنوب فيليپين به سوي مانيل اعزام كنند و‌ اين در حالي است كه در مانيل تنها دو كشتي جنگي حضور داشت تا در مقابل دشمن دفاع كند.

نيروهاي دريايي اسپانيا و هلند در محل ماريندوك (Marinduque) در اواخر ماه جولاي برخورد كردند. افراد دو كشتي جنگي اسپانيايي در مقابل مجسمه مريم مقدس زانو زدند و دعا كردند و پس از نيايش جنگ را با هلندي‌ها آغاز نمودند و دشمن به يك باره فرار را برقرار ترجيح داد و از رويارويي با آن‌ها گريخت.

نوزدهم ماه اوت:

در شهرهاي پاريل و لاگونا (Paril و Laguna) مردم در حالي كه گل هايي را حمل مي‌كنند ، با آواز و رقص‌هاي مذهبي همراه با دسته‌هاي موسيقي به افتخار بانوي سوگوار، به راه پيمايي مي‌پردازند.

 

سي و يكم ماه اوت:

جشن مسيح پادشاه:

اين مراسم مذهبي در بعد از ظهر سي و يكم اوت در بسياري از اقامت‌گاه هاي كشيشان برگزار مي‌شود.

اول ماه نوامبر:

روز همه مقدسين (احترام به درگذشتگان) تعطيل عمومي:

بسياري از فيليپيني‌ها در‌ اين روز از قبور درگذشتگان خود بازديد كرده و گل و شمع بر سر مزارها مي‌‌برند. آن‌ها تمام روز و شب را در آنجا مي‌‌گذرانند و گورستان‌ها با نور چراغ‌هاي مختلف نوراني مي‌شوند.

چيني‌هاي مقيم فيليپين نيز مراسم ويژه خود را براي مردگان دارند. چيني‌ها در روز ويژه ارواح مبادرت به اجراي سه مراسم ويژه براي مردگان خود مي‌كنند كه يكي از مراسم ، جشن ارواح گرسنه است.‌ اين مراسم به خاطر ارواح غمگيني است كه به علت نداشتن بستگاني كه به آن‌ها توجه كنند فراموش شده‌اند و يا ارواح گدايان يا كساني كه تحمل بي عدالتي‌ها را نموده‌اند. عقيده بر‌ اين است كه‌ اين ارواح گرسنه و تشنه بوده و كسي بايد به نيازهاي آن‌ها توجه كرده و غذاي خيرات دهد و پول ، لباس و خانه‌هاي كاغذي پخش كند و دعا كند تا شايد‌ اين ارواح در شرايط بهتري قرار گيرند. چنين خانواده‌هايي كه به وضع‌ اين گونه ارواح مي‌‌رسند ، بعد از خيرات، بايد تمامي ‌‌لوازم كاغذي هديه داده شده را بسوزانند.

 

بيست و دوم نوامبر:

مراسم آنگونو تآون

در منطقه ريزال مراسم زنده‌اي برپا مي‌شود كه شركت كنندگان در آن پاروهاي چوبي و ديرك‌هاي چوب ني را همراه مجسمه كلمنته مقدس (San Clemente) حمل مي‌كنند ( اين مجسمه مقدس شهر است). تمامي ‌شركت كنندگان به هنگام حمل آن فرياد زنده باد “سان كلمنته” را سر مي‌كشند.

سي ام ماه نوامبر:

روز ملي قهرمانان:

اين روز بزرگداشت تولد “آندرس بوني فاشيو” بنيانگذار سازمان “كاتي پونان” و رهبر انقلاب سال ۱۸۹۶ ميلادي عليه اسپانيايي‌هاست. در چنين روزي طي مراسمي ‌‌قهرمانان فيليپين را مورد ارج قرار مي‌دهند.

آندرس بوني فاشيو در ماه اوت سال ۱۸۹۶ ميلادي در محل پاگاد لاوين (Pugad Lawin) واقع در شهر كالائوكان مردم طرفدار خويش را جمع كرد و بدون ترس، از آن‌ها درخواست نمود تا گواهي‌هاي داده شده به آن‌ها كه سمبل وابستگي و اطاعت آن‌ها از حكومت ا سپانيا است، پاره كنند و از اين طريق بود كه انقلاب فيليپين عليه اسپانيايي‌ها را آغاز كرد.

 

ماه دسامبر:

ايام كريسمس در فيليپين:

ايام كريسمس در فيليپين زمان طولاني جشن‌ها و دادن هدايا و نغمه سرايي‌ها در استان كامارين سور محسوب مي‌شود.‌ اين وقايع بنام پاستورس (Pastores) خوانده مي‌شود و در آن مردم ملبس به لباس‌هاي محلي چوپاني رقص و آوازهاي محلي اسپانيايي را اجرا مي‌كنند و در سراسر كشور نسبت به آراستن خانه‌ها و آويزان كردن تزئينات كاغذي (كه از هنرهاي محلي است) از پنجره‌ها اقدام مي‌كنند.

 

هشتم دسامبر

جشن باكره‌گي مريم مقدس

در منطقه مالايون و ريزال طي مراسمي ‌‌كه بر روي قايق‌ها و آب راه‌ها انجام مي‌شود به حضرت مريم، مقدس فيليپين اداي احترام مي‌شود.

 

دوازدهم دسامبر;

جشن پاگساهان

در لاگونا ، چوب‌هاي كمان مانند تزئين شده در سراسر شهر گردانده مي‌شود كه نماينده آبشار بزرگ‌ اين شهر است.

شانزدهم الي بيست و چهارم دسامبر:

مناسبت سيم بانگ گوبي دعاي شب:

ساعت ۴ صبح شانزدهم الي بيست و چهارم دسامبر، مؤمنين به مذهب كاتوليك مراسم مذهبي را به جاي مي‌آورند كه در زبان اسپانيايي ميسادي سلو (Misa de Cello) گفته مي‌شود كه همان دعاي شب است.

 

بيست و چهارم دسامبر:

فستيوال بزرگ كريسمس:

در سان فرناندو و پامپانگا مبادرت به اجراي مراسم كريسمس مي‌شود كه شايد طولاني ترين مراسم كريسمس در جهان باشد.

 

جشن پانولويان

جشن خانه به خانه:

در كويته (Cavite) مردان براساس سنت موجود با مجسمه‌هاي مريم و يوسف مقدس خانه به خانه رفته ، توقف كرده و غذا در يافت مي‌كنند و به شادي مي‌پردازند.

 

بيست و پنجم دسامبر:

جشن روز كريسمس تعطيل عمومي:

روزي است كه همگان براي تولد عيسي مسيح گرد هم جمع مي‌شوند ، هدايايي رد و بدل كرده و جشن‌هايي برگزار مي‌كنند. بايى خاطرنشان كرد، كشور فيليپين طولاني ترين‌ايام كريسمس را در جهان برپا مي‌كند و‌ اين امر به اين خاطر‌ است كه در قرن ۱۶ ميلادي پاپ “سيكتوس پنجم”چنين اعلام نموده كه مراسم مذهبي قبل از طلوع فجر در فيليپين از ۱۶ دسامبر آغاز مي‌شود.‌ اين فرمان حاكي از آن بود كه يك جشن ۹ روزه از ۱۶ الي ۲۵ دسامبر برگزار شود كه جشن ويژه‌اي محسوب مي‌شود و هدف ديگر‌ اين بود كه كشاورزان موفق به شركت در مراسم مذهبي قبل از رفتن به صحرا نشوند و لذا فيليپيني‌ها كارهاي روزمره خويش را يك ساعت قبل از طلوع خورشيد آغاز مي‌كردند. روز قبل از‌ايام كريسمس به اضافه ۱۲ روز‌ايام كريسمس كه اروپايي‌ها از ۲۵ دسامبر تا ۶ ژانويه رعايت مي‌كنند، كل مراسم ‌ايام كريسمس در فيليپين را به ۱۸ روز رسانده است.

تغييير تاريخ جشن‌هاي كريسمس موضوع خيلي غير معمول نبوده است، زيرا تاريخ واقعي تولد عيسي مسيح هرگز ثبت نشده است. روز تولد حضرت عيسي در قديم براي يك روز ، آن هم در ۶ ژانويه جشن گرفته مي‌شد، اما بعدها به آخر زمستان و طولاني ترين شب سال يعني ۲۵ دسامبر انتقال يافت ، و در‌ اين جا بود كه كليسا براي يكي شدن با مردم در چنين مراسمي ‌‌شركت كرده و شروع به گرامي‌‌داشت تولد عيسي مسيح در روز ۲۵ دسامبر كرد. مراسم تا ايام قديمي ‌‌كريسمس يعني ۶ ژانويه كشيده شد كه امروزه به عنوان جشن سه پادشاه خوانده مي‌شود. براساس سنت موجود در طلوع نخستين روز آغاز جشن چراغ‌هاي رنگارنگ از پنجره خانه‌هاي مردمي ‌‌كه به سوي كليساها روان هستند آويزان مي‌شود. چراغ‌هاي ستاره‌اي معمولاً با يك چوب ني ساخته مي‌شود و به صورت ستاره‌هاي پنج پري در مي‌‌آيند كه با شكل زيبايي توسط بريده كاغذهاي رنگي تزئين شده‌اند.

شركت كنندگان در جشن ، شروع به رفتن خانه به خانه قبل يا بعد از مراسم دعاي شب مي‌كنند و اشعاري را مي‌خوانند كه نشان دهنده‌ اين است كه چگونه يوسف و مريم مقدس دنبال محلي مي‌‌گشتند كه مريم مقدس وضع حمل كند و سرانجام مجبور شدند به طويله حيوانات بروند. نام‌ اين مراسم پانولويان (Panuluyan) است و به شركت كنندگان در جشن ، غذا و پول داده مي‌شود.

ايام كريسمس زمان گرد هم‌آيي و اتحاد اعضاي خانواده است. بعد از مراسم مذهبي نيمه شب كه به ميسادي آكويي نالدو (Misa de Aquinaldo) معروف است، اعضاي خانواده گرد همديگر آمده و نسبت به صرف غذاي خوشمزه و غذاهاي وارداتي از چين مانند كيك ، سيب ، انگور ، شاه بلوط و غذاهاي وارداتي اروپا و آمريكا مانند پنير، كيك‌هاي ميوه‌اي و شراب اقدام مي‌كنند. غذاهايي كه در‌ اين شب تهيه مي‌شوند نوچي بونا (Noche Bvena) نام دارد.

 

بيست و ششم دسامبر:

مراسم نوسترا سرا دي گوئيا:

در محله ارميتا در مانيلا، به مناسبت بزرگداشت بازگشت مجسمه مريم مقدس به كليسا، خانم‌هاي فيليپيني نسبت به آوردن دسته‌هاي گل به زيارت گاه محل مجسمه مريم مقدس اقدام مي‌كنند.

 

سي ام ماه دسامبر:

روز ريزال:

اين روز به افتخار قهرمان بزرگ فيليپين حوزه ريزال ثبت شده و تعطيل عمومي ‌‌است. دهكده باگوم‌بايان (Bagumbayan) زماني به وجود آمد كه مردم جمع شده اطراف ديوار سنگي‌ اينتراموروس ، بوميان آنجا را مجبور كردند جاي ديگري را براي زندگي پيدا كنند. شايد اولين باري كه صحبت از جايگزيني‌ اين مردم پيش آمد سال ۱۶۰۱ ميلادي بود.‌ اين امر براساس يادداشت‌هاي ديوان عالي كشور اسپانياست و‌ اين واقعه به نوو باريو (Nuevo Barrio) معروف است.

برجسته ترين ساختمان آن در منطقه كليساي قديمي و ‌‌سنگي سان هوان است كه هنوز هم برپاست. مقامات اسپانيايي دستور ويراني كليساي مذكور را دادند ، زيرا انگليسي‌ها از آن به عنوان سنگري در حمله موفقيت آميز به محله‌ اينتراموروس استفاده كردند.

بعدها خط دفاعي محله‌ اينتراموروس تا دهكده “باگوم بايان” امتداد يافت و نام ناحيه به “لونه تا” تغيير يافت كه معني آن استحكامات صليب شكل است. پارك “لونه‌تا” روبروي خليج مانيل محلي مشهور براي قدم زدن مي‌باشد.

بيست و چهار سال بعد ، حوزه ريزال قهرمان بزرگ فيليپين در همان پارك اعدام شد . اعدام ريزال پايان دوره رژيم اسپانيا در فيليپين بود كه‌ اين امر به فاصله يك سال بعد از آن توسط انقلابيون فيليپين و سربازان آمريكايي عملي شد.

امروزه “باگوم بايان” به نام ريزال ناميده شده و بناي يادبود آنجا همان محلي است كه ريزال قهرمان ملي فيليپين خون خود را در راه كشورش فدا كرد.